![Ο πατέρας Σκότη](https://www.athinorama.gr/Content/ImagesDatabase/p/750x422/crop/both/5b/5b983c4cefe9496b85f0d2214438288e.jpg?quality=81&404=default&v=4)
"Ο πατέρας"
Η ιστορία ενός άνδρα που βυθίζεται στην άνοια και η σχέση με την κόρη του, που κλυδωνίζεται λόγω της ασθένειάς του, απασχολεί το βραβευμένο δράμα του Φλοριάν Ζελέρ. Το σκηνοθετεί η Ελένη Σκότη σε μια συγκινητική παράσταση με εξαιρετικές ερμηνείες και επικεφαλής τον Περικλή Μουστάκη και την Ιωάννα Παππά στους κεντρικούς ρόλους. Ο Γάλλος συγγραφέας μεταχειρίζεται ένα πολύ ωραίο εύρημα, προκειμένου να βάλει τους θεατές στο μυαλό του Αντρέ, και η παράσταση το αποδίδει με ευαισθησία, τονίζοντας τις ισορροπίες, το συναίσθημα και το χιούμορ του. (Σύγχρονο)
![Το πάρτι της ζωής μου](https://www.athinorama.gr/Content/ImagesDatabase/0c/0cc57659c44a45438f6d201fe48bb28f.jpg?v=1&maxwidth=650&)
"Το πάρτι της ζωής μου"
Η παράσταση της Ελένης Ράντου θριαμβεύει για δεύτερη σεζόν και δικαιολογημένα, καθώς η αγαπημένη ηθοποιός (1ο βραβείο γυναικείας ερμηνείας στα θεατρικά βραβεία κοινού του "α") επιδίδεται σε ένα ερμηνευτικό αφηγούμενη μια συγκινητική ιστορία ζωής. Το έργο που έγραψε η ίδια και σκηνοθέτησε ο Ανέστης Αζάς παρακολουθεί τα βιώματα μιας γυναίκας, από την παιδική της ηλικία και ύστερα, και θίγει σημαντικά θέματα όπως η μητρότητα, η άνοια, η κατάθλιψη, προσφέροντας πληθώρα συναισθημάτων από το πηγαίο γέλιο ως τη συγκίνηση. (Διάνα)
"The humans"
Η οικουμενική ιστορία μιας αμερικανικής οικογένειας έρχεται στο επίκεντρο στο έργο του Στίβεν Κάραμ. Οικονομικά προβλήματα, επαγγελματικές αγωνίες και ζητήματα υγείας απασχολούν τους ήρωες, που έχουν συγκεντρωθεί για να το εορταστικό δείπνο των Ευχαριστιών, σε ένα έργο όμως που έχει χιούμορ και τρυφερότητα και το σκοτάδι του ξεθωριάζει χάρη στο φως της ανθρώπινης συνύπαρξης. Αντίστοιχα συναισθήματα προκαλεί η τρυφερή και παρηγορητική παράσταση του Κωνσταντίνου Μαρκουλάκη, με τις υπέροχες ερμηνείες από τους Θέμιδα Μπαζάκα, Λάζαρο Γεωργακόπουλο, Ξένια Καλογεροπούλου, Μαρία Πετεβή, Ειρήνη Μακρή, Κωνσταντίνο Ασπιώτη. (Μουσούρη)
![Το αγόρι με τις δύο καρδιές](https://www.athinorama.gr/Content/ImagesDatabase/78/7862b02698de4bf887e998c579856240.jpg?v=1&maxwidth=650&)
"Το αγόρι με τις δύο καρδιές"
Για πρώτη φορά στην Ελλάδα ανεβαίνει η αυτοβιογραφική ιστορία των Αφγανών συγγραφέων Χάμεντ και Χεσαάμ Αμίρι, που εγκατέλειψαν την πατρίδα τους σε αναζήτηση μιας νέας. Το έργο-ύμνος στην αγάπη και την αλληλεγγύη σκηνοθετεί ο Τάκης Τζαμαργιάς σε μια παράσταση που παρά το δύσκολο θέμα της διακρίνεται από το χιούμορ και τη φαντασία και απευθύνεται σε όλη την οικογένεια. (Άλμα)
![Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην](https://www.athinorama.gr/Content/ImagesDatabase/20/20f177d2098c4b6794ef720850926b0e.jpg?v=1&maxwidth=650&)
"Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην"
Στο βραβευμένο έργο του Τζεφ Μπάρον, ένας μοναχικός, δύστροπος Νεοϋορκέζος που έχει αποτραβηχτεί μετά το θάνατο της γυναίκας του δέχεται τις επισκέψεις ενός νεαρού κοινωνικού λειτουργού. Η σχέση αυτή θα αλλάξει για πάντα και τους δύο, καθώς θα σύρει τον καθένα έξω από την ζώνη ασφαλείας του και θα απαλύνει τα αγκάθια τους. Ο Κώστας Γάκης σκηνοθετεί τον Γιώργο Κωνσταντίνου και τον Αποστόλη Τότσικα σε μία συγκινητική παράσταση που διανύει μαζί με τους ήρωες μια τεράστια διαδρομή, από το ξεκαρδιστικό γέλιο ως τα πιο λυτρωτικά δάκρυα συγκίνησης. (Αργώ)
![Τελευταία φεγγάρια](https://www.athinorama.gr/Content/ImagesDatabase/69/692ac51ddb524535b5b490d9b07f19de.jpg?v=1&maxwidth=650&)
"Τα τελευταία φεγγάρια"
Ένας ηλικιωμένος άνδρας κάνει τον απολογισμό της ζωής του λίγο πριν αποχωρήσει για το γηροκομείο, έχοντας για συντροφιά τις αναμνήσεις της πολυαγαπημένης του γυναίκας και τους δίσκους του Μπαχ. Το έργο του Φούριο Μπορντόν σκηνοθετεί η Ρέινα Εσκενάζυ, ενώ ο Στέφανος Κυριακίδης ερμηνεύει τον κεντρικό ήρωα, σε μια συγκινητική παράσταση που μας θυμίζει πως παρά τη συνεχή μας μάχη εναντίον της φθοράς και του γήρατος, τα γηρατειά αποτελούν ένα πολύτιμο προνόμιο. (Coronet)
![Da](https://www.athinorama.gr/Content/ImagesDatabase/33/33923ba253e747e981f57df08612154a.jpg?v=1&maxwidth=650&)
"Da"
Σε ένα αυτοβιογραφικό έργο μνήμης, ο Χιου Λέοναρντ μεταφέρει μια τρυφερή οικογενειακή ιστορία αγάπης, αυτογνωσίας και συγχώρεσης. Ο χαρακτήρας του Da, ενός κηπουρού που αντιστέκεται στον ατομισμό και τη σκληρότητα της σύγχρονης κοινωνίας, αναβιώνει μέσα από τις αναμνήσεις του γιου του, ο οποίος επιστρέφει στο πατρικό του αφότου ο Da έχει πεθάνει, ανασύροντας έτσι στιγμές και πρόσωπα από την κοινή τους ζωή. Το ρόλο ερμηνεύει για δεύτερη σεζόν ο Γρηγόρης Βαλτινός (2ο βραβείο ανδρικής ερμηνείας στα Θεατρικά Βραβεία Κοινού του "α"), στη σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια, και μαζί του συμπρωταγωνιστούν ο Μιχάλης Οικονόμου, η Ταμίλα Κουλίεβα κ.ά. (Ιλίσια)
Περισσότερες πληροφορίες
Da
Το αριστοτεχνικά γραμμένο αυτοβιογραφικό έργο διαδραματίζεται το 1968 στην Ιρλανδία με πολλά φλας μπακ που ζωντανεύουν επί σκηνής μια ιστορία αγάπης, τρυφερότητας και αυτογνωσίας. Ο Τσάρλι Τάιναν, ένας εκπατρισμένος στο Λονδίνο συγγραφέας επιστρέφει στην πατρίδα του μετά το θάνατο του πατέρα του. Ξεκαθαρίζοντας τα αντικείμενα στο πατρικό του σπίτι «ζωντανεύουν» ξανά μπροστά του οι γονείς του και ο νεαρός εαυτός του, ξεδιπλώνονται οι νεανικοί του έρωτες, οι ιδιαίτερες στιγμές, γεγονότα και κάποια πρόσωπα από το παρελθόν που σημάδεψαν τη ζωή του. Ο «Da» (από το αγγλικό dad - πατέρας) αποτελεί το πιο καθοριστικό πρόσωπο της ζωής του. Σε έναν από τους ωραιότερους ρόλους που έχει ερμηνεύσει στην μακρά πορεία του επιστρέφει ο Γρηγόρης Βαλτινός για δεύτερη χρονιά, σε έναν βαθιά ανθρώπινο χαρακτήρα, που έπλασε ο Ιρλανδός Χιου Λέοναρντ.
The Humans
Η συναρπαστική, βραβευμένη με Τόνι τραγικωμωδία βουτά στην ανθρώπινη ψυχή, καθώς ξετυλίγει το κουβάρι της ζωής της οικογένειας Μπλέικ, προσκαλώντας το κοινό να παρακολουθήσει από κοντά τις αγωνίες, τα όνειρα και τους ανομολόγητους φόβους τους. Το έργο του καταξιωμένου Αμερικανού συγγραφέα που γράφτηκε το 2014, αποτυπώνει την ουσία και τις ατέλειες της ανθρώπινης ύπαρξης με ακρίβεια, συμπόνια και απαράμιλλη αυθεντικότητα, διεισδύοντας στις σχέσεις και τα συναισθήματα. Η υπόθεση εκτυλίσσεται κατά τη διάρκεια ενός απογεύματος την ημέρα των Ευχαριστιών. Οι γονείς, Έρικ και Ντίντρι, μαζί με τη μητέρα του πρώτου, Μόμο, που είναι σε αναπηρικό καροτσάκι και πάσχει από άνοια, και τη μεγάλη τους κόρη Έιμι, επισκέπτονται τη μικρότερη Μπρίτζετ και τον σύντροφό της Ρίτσαρντ στο διαμέρισμα τους στην Τσάιναταουν της Νέας Υόρκης.
Το πάρτι της ζωής μου
Αντλώντας από το «Every Brilliant Thing» του Ντάνκαν Μακ Μίλαν, η Ελ. Ράντου υπογράφει ένα νέο κείμενο για τη sold out παράσταση, που ξετυλίγει με χιούμορ και ειλικρίνεια τα πενήντα χρόνια "τραυμάτων" της ηρωίδας της, με φόντο αυτά της σύγχρονης Ελλάδας. Ένας σόλο ερμηνευτικός μαραθώνιος δέκα ρόλων με έντονα προσωπική υπογραφή, που χάρισε στην ηθοποιό το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στα Θεατρικά Βραβεία Κοινού του “α”. Η ιστορία διατρέχει εποχές και κινείται παράλληλα με τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες της χώρας από το Πολυτεχνείο, τους σεισμούς, το ΠΑΣΟΚ, την κρίση, το θάνατο του Γρηγορόπουλου μέχρι την πανδημία. Είναι ένας κύκλος ζωής που συνδέεται με κοινά βιώματα, όπως σημειώνει.
Ο πατέρας
Ο Αντρέ, ο πατέρας, πάσχει από άνοια και αρνείται να δεχτεί τις νοσοκόμες που προσλαμβάνει η κόρη του για να τον φροντίζουν. Καθώς προσπαθεί να συμφιλιωθεί με τη νέα του κατάσταση, αρχίζει να αμφισβητεί τους αγαπημένους του, την πραγματικότητα γύρω του, ακόμα και το ίδιο το μυαλό του. Η κόρη του, από την άλλη μεριά, αναζητά τις δικές της ισορροπίες στη ζωή της, προσπαθώντας παράλληλα να ανταποκριθεί στο καθήκον της να φροντίσει τον ηλικιωμένο της πατέρα. Η μεταβαλλόμενη πραγματικότητα στο σπίτι, θα ειδωθεί από την οπτική γωνία του πατέρα, οδηγώντας τον θεατή σε μια διττή εμπειρία, αφενός της σύγχυσης του μεταξύ συναίσθησης της πραγματικότητας και διαστρεβλωμένων εντυπώσεων και αφετέρου εκείνης των κωμικοτραγικών στιγμών που συνεπάγονται.
Κάθε Πέμπτη κύριε Γκρην
Ένας μοναχικός Νεοϋορκέζος, που έχει αποτραβηχτεί μετά τον θάνατο της γυναίκας του στο διαμέρισμά του δέχεται τις επισκέψεις ενός νεαρού κοινωνικού λειτουργού. Η σχέση αυτή θα αλλάξει για πάντα και τους δύο. Θα σύρει τον καθένα έξω από τη ζώνη ασφαλείας του, θα απειλήσει τις επιφανειακές τους βεβαιότητες, θα απαλύνει τα αγκάθια τους. Οι δύο αυτοί τόσο γνώριμοι σε όλους μας χαρακτήρες, που τους έφερε κοντά ένα επιπόλαιο ατύχημα, θα διανύσουν όλη την ανθρώπινη διαδρομή από το ξεκαρδιστικό γέλιο ως τα πιο λυτρωτικά δάκρυα συγκίνησης. Μαζί θα καταργήσουν την απόσταση που τους χωρίζει και θα γίνουν -με έναν τρόπο βαθύ και αμετάκλητο- συγγενείς, σε μια ζεστή παράσταση με πολύ δυνατές ερμηνείες.
Τα τελευταία φεγγάρια
Ένας ηλικιωμένος καθηγητής μέσα σε ένα δωμάτιο φτιάχνει την βαλίτσα του για τελευταία φορά. Στους τοίχους κολλημένα αυτοκόλλητα με ήρωες του Ντίσνεϊ. Στο πάτωμα ένα άλμπουμ με φωτογραφίες και διάσπαρτα κόμικς. Στο πικ-απ οι μουσικές νότες του Μπαχ. Ετοιμάζεται να εγκαταλείψει το σπίτι του γιου του ο οποίος τον φιλοξενούσε -την τελευταία του οικογένεια- για να περάσει την υπόλοιπη ζωή του σ’ έναν οίκο ευγηρίας. Αναπολώντας μνήμες και λόγια που ειπώθηκαν ή και όχι, πεισματάρης σαν μικρό παιδί, μοιράζεται με συγκίνηση αλλά και χιούμορ τα αληθινά του συναισθήματα μόνο με το φάντασμα της γυναίκας του και φυσικά με τον θεατή.
Το αγόρι με τις δύο καρδιές
Πρόκειται για την αληθινή ιστορία μίας οικογένειας Αφγανών προσφύγων –αυτής των συγγραφέων– που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τη χώρα τους, μετά την κατάληψη του μεγαλύτερου μέρους της από τους Ταλιμπάν. Μία ιστορία για την αγωνία της προσφυγιάς, τις αναπάντεχες στιγμές χαράς, τις στιγμές απελπισίας αλλά και το χιούμορ και τη φαντασία που είναι απαραίτητα συστατικά για την αντιμετώπιση ενός άγνωστου καινούργιου κόσμου που πρέπει να γίνει «η νέα πατρίδα». «Το αγόρι με τις δυο καρδιές» είναι μία ανθρώπινη ιστορία ελπίδας, θάρρους, εμπιστοσύνης και αγάπης, ένας ύμνος στην αλληλεγγύη και στη θέληση κάθε ανθρώπου που αγωνίζεται για μια θέση σε αυτόν τον κόσμο.