![Θεόδωρος Τερζόπουλος, Χάινερ Μίλερ](https://www.athinorama.gr/Content/ImagesDatabase/p/750x422/cu608x418/13,29,598,357/crop/both/2f/2ffeff1656e24f46b3b8b1153e66442b.jpg?quality=81&404=default&v=4)
Στο θέατρο Άττις και στις 29/1 (7.30 μ.μ.) παρουσιάζεται ένα βιβλίο που περιλαμβάνει μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση ανάμεσα σε δύο σημαντικές φυσιογνωμίες του παγκόσμιου θεάτρου. Έχοντας τον τίτλο "Ο λαβύρινθος: ο Θεόδωρος Τερζόπουλος συναντά τον Χάινερ Μίλερ", το βιβλίο εμπεριέχει την αναζήτηση δύο δημιουργών που αναζητούν τον πυρήνα του θεάτρου αλλά και τις κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις του. Το βιβλίο περιλαμβάνει επίσης ένα παράρτημα 48 αφορισμών σε μορφή διαλόγου για την Τραγωδία και τον μύθο, σκηνοθετικά σκίτσα και σημειώσεις του Θεόδωρου Τερζόπουλου και φωτογραφίες από τις παραστάσεις.
Για το βιβλίο θα μιλήσουν ο Γιάννης Καλιφατίδης (μεταφραστής, μουσικός), ο Γιώργος Σαμπατακάκης (Αναπληρωτής καθηγητής Θεατρολογίας, Παν. Πατρών), η Πηνελόπη Χατζηδημητρίου (Δρ. Θεατρολογίας, διδάσκουσα στο ΑΠΚΥ) και ο ίδιος ο Θεόδωρος Τερζόπουλος. Αποσπάσματα θα διαβάσουν ο Τάσος Δήμας, η Αγλαΐα Παππά κι ο Σάββα Στρούμπος. Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.
Ως σκηνοθέτης, ο Τερζόπουλος αναμετρήθηκε για πρώτη φορά με το έργο του μεγάλου Γερμανού δραματουργού το 1988, όταν στο πλαίσιο του Αφιερώματος στον Χάινερ Μίλερ προσκλήθηκε στο Βερολίνο για να παρουσιάσει τη σκηνοθετική του δουλειά στο τρίπτυχο "Ρημαγμένη όχθη"-"Μήδειας υλικό"-"Τοπίο με Αργοναύτες". Στη συνέχεια, σκηνοθέτησε και άλλα θεατρικά έργα του Μίλερ και τα παρουσίασε όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε περισσότερες από είκοσι πέντε άλλες χώρες.
Στο τρίτο μέρος αυτού του βιβλίου με θέμα την περιπλάνηση του Θεόδωρου Τερζόπουλου στους λαβυρίνθους του μιλερικού σύμπαντος, ο Έλληνας δημιουργός μιλά για τον απόηχο του έργου του, ο οποίος φτάνει στ’ αυτιά μας σαν διαθλώμενο ηχητικό κύμα από τα βάθη της αβύσσου που χωρίζει την Ευρώπη από την Ασία. Έχοντας αποτινάξει το βαρύ φορτίο της διδακτικής τους αποστολής για να αφεθούν στα χέρια ενός θεάτρου με τεχνικές διονυσιακής έκστασης, τα θεατρικά έργα του Μίλερ αρχίζουν να απομακρύνονται από το μεταμοντέρνο πνεύμα της σύγχρονης εποχής, για να μας αποκαλύψουν την αθέατη όψη τους. Σφυρηλατημένη στο αμόνι του αττικού δράματος, η ματιά του Τερζόπουλου παραμερίζει τα ιδεολογικά συντρίμμια και αναδεικνύει τις τραγικές διαστάσεις του μιλερικού έργου δίνοντας φωνή σ’ ένα θέατρο που συνδιαλέγεται με την τραγωδία. Πρόκειται για μια ασυνήθιστη ματιά σε μια σειρά από κείμενα που, σε πείσμα κάθε ακαδημαϊκής κατηγοριοποίησης, διατηρούν την αυθυπαρξία τους και ξέρουν να φυλάγονται από κάθε βεβιασμένη προσέγγιση.