![Γιάννης Τσαρούχης Ήμουν και έμεινα ένας ερευνητής και ένας μαθητής](https://www.athinorama.gr/Content/ImagesDatabase/p/750x422/cu609x512/0,93,609,435/pad/both/72/7260928ecebd496788c5f72f54c4867a.jpg?quality=81&404=default&v=4)
Ήμουν και έμεινα ένας ερευνητής και ένας μαθητής
Το Ίδρυμα Γιάννη Τσαρούχη παρουσιάζει ένα νέο αφιέρωμα για τον κορυφαίο Έλληνα ζωγράφο. Στην έκθεση θα δούμε αντιπροσωπευτικά έργα του Γιάννη Τσαρούχη από διαφορετικές εποχές, κάποια από τα οποία δεν παρουσιάζονται συχνά.
Εγκαίνια: 10/2 (11 π.μ. – 6 μ.μ.)
Info: Ίδρυμα Γιάννη Τσαρούχη | 10/2-21/4 | Ώρες λειτουργίας: Δευτ.-Παρ.: 9 π.μ. – 3 μ.μ., Σαβ., Κυρ.: 10 π.μ. – 4 μ.μ. | Είσοδος: €4
Tehom
![Renée Revah Tehom](https://www.athinorama.gr/Content/ImagesDatabase/83/83c9195da2c249fd9ed817df218aac4d.jpg?v=1&maxwidth=650&)
Ένα πολύ ενδιαφέρον πρότζεκτ φιλοξενείται στο Μουσείο Μπενάκη: η Renée Revah αφηγείται την απώλεια της οικογένειάς της στο Άουσβιτς. Θέλοντας να τιμήσει τον παππού της, που ήταν ο μοναδικός επιζώντας, η καλλιτέχνιδα χρησιμοποιεί φωτογραφίες, κείμενα και βίντεο για να τον "οδηγήσει" στον τόπο του εγκλήματος (τα στρατόπεδα Μπίκερναου και το Άουσβιτς), που δεν κατάφερε να επισκεφτεί πριν πεθάνει.
Εγκαίνια: 14/2
Info: Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138 | 15/2-19/5 | Είσοδος: €6, €5
The Condition of (Im)-Possibility: The Invaders
Κλιματική αλλαγή, πανδημία, πόλεμοι -οι αλλαγές των τελευταίων χρόνων αναμφισβήτητα έπαιξαν ρόλο στη διαμόρφωση των τωρινών πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών μας σχέσεων. Στη νέα έκθεση του ΟΠΑΝΔΑ, οι καλλιτέχνες αποπειρώνται να προβληματίσουν τον θεατή διερευνώντας τον χαρακτήρα αυτών των αλλαγών και πώς γίνονται αντιληπτές από εμάς.
Εγκαίνια: 8/2 (7 μ.μ.)
Info: Κέντρο Τεχνών | 8-25/2 | Ώρες λειτουργίας: Τρ.-Παρ.: 11 π.μ. – 7 μ.μ., Σαβ., Κυρ.: 10 π.μ. – 3 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη
…that creeps from the earth
![that creeps from earth](https://www.athinorama.gr/Content/ImagesDatabase/4c/4c9c037f03f0464f9170b85a16fcf097.jpg?v=1&maxwidth=650&)
Η επιμελήτρια Κυβέλη Μαυροκορδοπούλου καλεί μια ομάδα καλλιτέχνιδων να μιλήσουν για την "πράσινη" πολιτική και την επάνοδο της πυρηνικής αισθητικής. Με αφετηρία τα έργα της σκηνοθέτιδας Sandra Lahire, τα οποία προβάλλονται στην Αθήνα σε συνεργασία με το International Institute of Social History, ξεκινά μια συζήτηση για τη σχέση μας με την πυρηνική ενέργεια και την επάνοδό της τα τελευταία χρόνια. Καταξιωμένες δημιουργοί προσεγγίζουν με διαφορετικούς τρόπους τις πρακτικές εξόρυξης ουρανίου και ταυτόχρονα προβάλλουν τις συνθήκες διαβίωσης των εργατών στα ορυχεία ουρανίου, καθώς και όλα τα περιβαλλοντικά (και όχι μόνο) ζητήματα που προκύπτουν από τη συνεχή έκθεση στην πυρηνική ενέργεια.
Info: Tavros | 1/2-12/4 | Ώρες λειτουργίας: Τετ., Πεμ., Παρ.: 4-8 μ.μ., Σαβ.: 12-5 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη
άνδρα πολύτροπον, αφιέρωμα στον Γιάννη Κωστόπουλο
![Στήβεν Αντωνάκος Την τρίτη ημέρα 1995](https://www.athinorama.gr/Content/ImagesDatabase/b8/b8450f8039774ad081870ea88b94f4ff.jpg?v=1&maxwidth=650&)
Τρία χρόνια μετά τον θάνατο του Γιάννη Κωστόπουλου, το Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου τον τιμά διοργανώνοντας μια έκθεση χωρισμένη σε πέντε ενότητες, στην οποία προβάλλονται τα πολυσχιδή ενδιαφέροντα και άγνωστες πτυχές του γνωστού τραπεζίτη.
Εγκαίνια: 27/2 (8 μ.μ.)
Info: Μουσείο Μπενάκη Ελληνικού Πολιτισμού | 28/2-12/5 | Ώρες λειτουργίας: Δευτ., Τετ., Παρ., Σαβ.: 10 π.μ. – 6 μ.μ., Πεμ.: 10 – 12 π.μ., Κυρ.: 10 π.μ. – 4 μ.μ. | Είσοδος ελεύθερη
Δείτε όλες τις εκθέσεις της πόλης στον οδηγό τεχνών του athinorama.gr
Περισσότερες πληροφορίες
Ήμουν και έμεινα ένας ερευνητής και ένας μαθητής
Το Ίδρυμα Γιάννη Τσαρούχη στο Μαρούσι παρουσιάζει αντιπροσωπευτικά έργα του ζωγράφου από διαφορετικές εποχές, κάποια από τα οποία δεν παρουσιάζονται συχνά. Οι οκτώ θεματικές ενότητες που έχουν επιλεγεί, αναπτύσσονται σε δύο ορόφους του κτηρίου της οδού Πλουτάρχου και το κάθε θέμα εκτίθεται ξεχωριστά. Πρόκειται για: Τοπία, Σπίτια, Στολές και Φορεσιές, Πορτρέτα, Θρησκευτικά, Μυθολογικά, Άνθρωποι με φτερά και τέλος Νεκρές Φύσεις. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της επιμελητικής προσέγγισης αποτελεί η πρώτη ενότητα όπου αναδεικνύονται τα στοιχεία τα οποία καθόρισαν τη σχέση του ζωγράφου με τη φύση για τη μελέτη των χρωμάτων.
The Condition of (Im)-Possibility: The Invaders
Η έκθεση πραγματεύεται τη συνθήκη των άπειρων πιθανοτήτων σε ένα μαθηματικό αρχικά πλαίσιο, εντός του οποίου υπάρχουν άπειρες νέες δυνατότητες. Είναι δεδομένο ότι οι αλλαγές που επήλθαν από τις εξελίξεις των τελευταίων χρόνων, μετέβαλαν και εντατικοποίησαν κάποιες φορές τις πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές σχέσεις δίνοντας μία νέα διάσταση. Το θέμα της έκθεσης είναι κάθε νέα συνθήκη, γεγονός ή περιστατικό που εισβάλλει ή μπορεί να εισβάλει δυνητικά στη ζωή μας. Μία κατάσταση/συνθήκη που βρίσκεται σε εξέλιξη και δε γνωρίζουμε, αν θα έχει συνολικά ένα θετικό ή αρνητικό πρόσημο. Δεδομένου του χαρακτήρα μετάβασης που διέρχεται η εποχή μας αλλά και η κοινωνία μας και της αδυναμίας να αυτοπροσδιοριστεί, η έκθεση στοχεύει να προβληματίσει αλλά και να διερευνήσει το χαρακτήρα αυτών των μεταβολών και το πώς γίνονται αντιληπτές.
Renée Revah. Tehom
Φωτογραφίες, βίντεο και κείμενα πλαισιώνουν εικαστικά την αφήγηση της Renée Revah για την απώλεια των μελών της οικογένειας της από τη Θεσσαλονίκη στο Άουσβιτς. Η καλλιτέχνιδα συναντά τον μοναδικό επίζοντας της οικογένειας, τον παππού της, τη στιγμή της συντριβής, όταν μαθαίνει πως η οικογένειά του είχε αφανιστεί. Υπόσχεται, με το έργο της «Tehom» (μια βιβλική εβραϊκή λέξη που σημαίνει το αρχέγονο βάθος), να τον οδηγήσει στον τόπο του εγκλήματος, που ο ίδιος μέχρι το θάνατό του δεν βρήκε το κουράγιο να επισκεφτεί. Θα ακολουθήσουν δύο διαδοχικά ταξίδια της Ρεβάχ στα στρατόπεδα Μπίρκεναου και στο Άουσβιτς Σε κάθε βήμα της διαδρομής της, απευθύνεται νοερά στον παππού της, του στέλνει φωτογραφίες και μοιράζεται μαζί του τις σκέψεις και τα συναισθήματά της. Η αφήγησή της, εκπορεύεται από μια ενδιάμεση μνήμη, ένα απόσταγμα εικόνων, που διαμορφώθηκε από τις αφηγήσεις της οικογένειάς της και τις μαρτυρίες αυτών που επέστρεψαν ζωντανοί. Ως μετα-μάρτυρας η ίδια, επεξεργάζεται το παρελθόν και μετουσιώνει το κληρονομημένο τραύμα σε μια εξαγνιστική πορεία που οδηγεί στη συγχώρεση, στην άβυσσο της λίμνης που ήταν το κενοτάφιο των ανθρώπων που δολοφονήθηκαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης.
άνδρα πολύτροπον, αφιέρωμα στον Γιάννη Κωστόπουλο
Με αφορμή τη συμπλήρωση τριών ετών από τον θάνατο του Γιάννη Κωστόπουλου, το Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου παρουσιάζει αφιέρωμα στη ζωή και το έργο του Γιάννη Κωστόπουλου, θέλοντας με τον τρόπο αυτό να τιμήσει την παρουσία και τη συμβολή του Κωστόπουλου και σε άλλους τομείς, πέραν του τραπεζικού. To αρχιτεκτονικό περιβάλλον της έκθεσης είναι εμπνευσμένο από τον στίχο του Διονυσίου Σολωμού στους Ελεύθερους Πολιορκημένους "Με λογισμό και μ’ όνειρο", ο οποίος ήταν ιδιαίτερα αγαπητός στον Γιάννη Κωστόπουλο. Η έκθεση είναι δομημένη σε πέντε ενότητες, οι οποίες προβάλλουν με άρτιο τρόπο τα πολυσχιδή ενδιαφέροντα και τις πολλαπλές δραστηριότητες του Γιάννη Κωστόπουλου.
…that creeps from the earth
Η ομαδική έκθεση πραγματεύεται τη σχέση μας με την ενέργεια, και συγκεκριμένα την πυρηνική ενέργεια, και τις επιπτώσεις της σε περιβάλλον και κοινότητες. Στην εποχή μας υπάρχει η τάση να χαρακτηρίζεται η πυρηνική ενέργεια ως πράσινη στο πλαίσιο μιας πολιτικής με γνώμονα την απανθρακοποίηση, ενώ συνεχίζει να θεωρείται στρατιωτική απειλή. Αυτό που αποσιωπάται από αυτές τις οπτικές είναι οι πρακτικές εξόρυξης ουρανίου, που συνδέονται άρρηκτα με την παραγωγή της. Η έκθεση μάς προσκαλεί να επανεξετάσουμε τη σχέση μας με την πυρηνική ενέργεια και την επανένταξή της στο ενεργειακό τοπίο εν όψει της ενεργειακής κρίσης που βιώνουμε. Συνδυάζοντας σύγχρονες καλλιτεχνικές πρακτικές με αρχειακό υλικό, η έκθεση φέρνει στο προσκήνιο κινήματα και κοινότητες που αντιτάχθηκαν και αντιτάσσονται στην παραγωγή και χρήση της πυρηνικής ενέργειας, υιοθετώντας μια κριτική στάση απέναντί της. Με αφετηρία το ορυκτό αυτό του ουρανίου, υλικό θεμέλιο των πυρηνικών τεχνολογιών, η έκθεση αυτή μας προτρέπει να σκεφτούμε την υλικότητα των πυρηνικών τεχνολογιών, οι επιπτώσεις της οποίας εκτείνονται σε μακρά διάρκεια. Όπου εξορύσσεται ουράνιο, η ανθρώπινη και μη ανθρώπινη ζωή βρίσκεται σε κίνδυνο. Για παράδειγμα, τα σωματίδια ουρανίου, μετά την εισπνοή τους από τους εργαζόμενους στα ορυχεία, γίνονται αμετάκλητα μέρος της βιολογίας τους, αλλά και εκείνης των απογόνων τους, καθώς οι γενετικές μεταλλάξεις περνάνε στις επόμενες γενιές.