![](http://www.athinorama.gr/lmnts/articles/2511552/NonAwards_art_in_1.jpg)
Καμία τεχνολογική χρονιά δεν "σημαδεύεται" βέβαια μόνο από σχεδιαστικούς θριάμβους και εμπορικές νίκες στα προϊόντα και τις υπηρεσίες που φέρνει στο προσκήνιο - και το 2015 δεν ήταν σε καμία περίπτωση "η εξαίρεση στον κανόνα", καθώς παραδείγματα αποτυχημένων συσκευών, προβληματικού/κακού λογισμικού και απαράδεκτων εταιρικών επιλογών είχαμε και πέρυσι ουκ ολίγα. Τα πέντε που... ξεχώρισαν, ωστόσο, με την αρνητική έννοια τα ανακαλέσαμε με εξαιρετική ευκολία και αληθινά αξίζουν το βραβείο που τούς αποδίδουμε - αν μη τί άλλο ως υπενθύμιση του γεγονότος ότι μία σύγχρονη πολυεθνική είναι απολύτως ικανή... για τα καλύτερα και για τα χειρότερα με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις, λοιπόν, ορίστε τα δικά μας... τεχνολογικά "Χρυσά Βατόμουρα" για το 2015!
Βραβείο αδιαφάνειας: Microsoft, Windows 10
Το 2015 ήταν η χρονιά κατά την οποία πολύς κόσμος - ανάμεσά τους κι εμείς - απαλλάχθηκε και από τις τελευταίες ψευδαισθήσεις που ίσως διατηρούσε για την "νέα Μicrosoft". Αυτή είναι η ίδια με την... παλιά Microsoft, με τη διαφορά πως έχει βρει διαφορετικούς τρόπους "πώλησης": προσφέροντας, για παράδειγμα, τα Windows 10 ως δωρεάν αναβάθμιση σε εκατοντάδες εκατομμύρια χρήστες, βολικά "παρέλειψε" να αναφέρει πόσα πολλά, και πόσο μεγάλης γκάμας, είναι τα προσωπικά δεδομένα που συλλέγει από τα PC στα οποία εγκαθίσταται το νέο λειτουργικό. Το αληθινό τίμημα της αναβάθμισης, κοινώς. Από την ημέρα που αυτό - ύστερα από πληθώρα στοιχειοθετημένων δημοσιευμάτων - κατέστη κατανοητό, οι Αμερικανοί παρέμεμψαν το κοινό στην πλειάδα ρυθμίσεων που αποτρέπουν την αποστολή στους servers της πολλών από αυτά τα προσωπικά δεδομένα. Τις επόμενες εβδομάδες αποδείχθηκε πως τα Windows 10, ακόμη και με όλες αυτές τις ρυθμίσεις απενεργοποιημένες, συνεχίζουν να στέλνουν δεδομένα για τα οποία δεν γνωρίζουμε στην ουσία τίποτε - πολλά από τα οποία δεν είναι τα πολυσυζητημένα "στατιστικά χρήσης" (telemetry data) που ορθώς συλλέγει η Microsoft. Και παρά τις όποιες διαβεβαιώσεις της για το αντίθετο - στην μετά Snowden εποχή, ειλικρινά ποιός παίρνει στα σοβαρά τί δηλώνει επίσημα ο ένας ή ο άλλος αμερικανικός τεχνολογικός κολοσσός; - συνεχίζει να υπάρχει ένα μεγάλο και... παχύ πέπλο ασάφειας όσον αφορά στο συγκεκριμένο θέμα. Βραβείο αδιαφάνειας, λοιπόν. Γιατί χωρίς διάθεση εκ μέρους της Microsoft αυτό να αλλάξει, το βραβείο απλώς... "κακής διαχείρισης δημόσιας εικόνας" δεν σημαίνει και πολλά, σημαίνει;
Βραβείο ανευθυνότητας: Lenovo, ThinkPad με λογισμικό Superfish
Ενστάσεις όσον αφορά αυτό το πρόσθετο λογισμικό που πολλοί κατασκευαστές PC εγκαθιστούν σε κάθε νέο μηχάνημα "με το έτσι θέλω" είχαμε και εμείς και πολλοί άλλοι καταναλωτές... εξ από ανέκαθεν - δεν είναι τυχαίο πως το λογισμικό αυτό είναι γνωστό ευρύτερα με τον όρο "crapware", καθώς είναι στην πλειοψηφία του άχρηστο και απλώς επιβαρύνει αναίτια τα Windows. Η Lenovo όμως αληθινά αξίζει να... βραβευτεί αρνητικά για το crapware που επί σειρά μηνών προεγκαθιστούσε σε όχι λιγότερα από 40 διαφορετικά μοντέλα ThinkPad της. Aυτό όχι μόνο εμφάνιζε διαφημίσεις σχετικές με τα Web sites που επισκεπτόταν ο χρήστης (άρα συνέλεγε προσωπικά δεδομένα εν αγνοία του), αλλά χαρακτηριζόταν από τόσο μεγάλο κενό ασφαλείας, που πρακτικά άφηνε έκθετους τους χρήστες σε πανεύκολη υποκλοπή στοιχείων (ακόμη και συνθηματικών ή στοιχείων πιστωτικών καρτών) από οποιονδήποτε hacker. Το λογισμικό αυτό, που έγινε γνωστό με το όνομα Superfish, όπως ήταν φυσιολογικό προκάλεσε θύελλα οργισμένων δημοσιευμάτων και προξένησε πρακτικά ανεπανόρθωτη βλάβη στη δημόσια εικόνα της Lenovo - πόσο μάλλον αφού η εταιρεία αρχικά προσπάθησε να υποβαθμίσει το μέγεθος του "φάουλ", επιδεικνύοντας στη συνέχεια και μεγάλη καθυστέρηση στην διάθεση ειδικού προγράμματος που απεγκαθιστά το Superfish. Ίσως η σκληρότερη υπενθύμιση μέσα στο 2015 του γεγονότος πως όχι μόνο "ασφάλεια στο Internet" δεν υπάρχει, μα πως ο κίνδυνος μπορεί να προέλθει ακόμη και από τον κατασκευστή του νέου σου PC. Πανάξιο... "βραβείο".
Βραβείο ανούσιας πρωτιάς: Sony, Xperia Z5 Premium
Δεν είναι άγνωστο σε κανέναν μας, φυσικά, το πόσο... επιτυχημένο θεωρούν οι εταιρείες τεχνολογίας το επικοινωνιακό μοντέλο "Θα παρουσιάσω κάτι πριν απ' όλους και έτσι θα είμαι σε θέση πως καινοτομώ σε σχέση με τον ανταγωνισμό". Την κενότητα του επιχειρήματος αυτού όμως δεν επέδειξε με τρόπο περισσότερο πανηγυρικό κανένα προϊόν της περασμένης χρονιάς όσο το Sony Xperia 5 Premium. Πρόκειται για το πρώτο smartphone με οθόνη ανάλυσης υπερυψηλής ευκρίνειας (ανάλυση εικόνας 4Κ). Τώρα, για ποιόν ακριβώς λόγο θα χρειαζόταν ποτέ κανείς 3840x2160 pixels σε οθόνη διαγωνίου 5.5 ιντσών, όταν δυσκολευόμαστε ούτως ή άλλως να τα διακρίνουμε σε οθόνη... 55 ιντσών, αυτό το γνωρίζει μόνο το στέλεχος της Sony που στο σχετικό meeting είπε "αφού μπορούμε, ας το κάνουμε, γιατί όχι;". Στην παρατήρηση συναδέλφου "μα τόσο υψηλής ανάλυσης οθόνη θα καταναλώνει πάρα πολλή μπαταρία σε καθημερινή χρήση", το ίδιο στέλεχος απάντησε φανταζόμαστε με κάτι τύπου "ναι, αλλά για σκέψου, 4Κ στην τσέπη σου, ε;". Σε παρατήρηση άλλου συναδέλφου, δε, που υπενθύμισε πως "το Android δεν υποστηρίζει καν αυτήν την ανάλυση στο περιβάλλον και στα apps του, μόνο όταν βλέπει κανείς φωτογραφίες και video θα μπορεί να την αξιοποιεί", το στέλεχος της Sohy θα απάντησε κάτι τύπου "ορίστε, που γκρινιάζατε για την μπαταρία! Κάθε πότε θα χαζεύει κανείς φωτό και video; Πόσες ώρες την ημέρα; Μια χαρά αυτονομία θα έχει, το κάνουμε λοιπόν!". Σύμφωνα με τα σχετικά τεστ, ωστόσο, ούτε "μια χαρά αυτονομία" είχε το Z5 Premium, ούτε κάτι παραπάνω προσέφερε σε επίπεδο λειτουργικότητας με την οθόνη 4Κ του (ούτε καν στις φωτογραφίες και το video), ούτε τη μεγάλη διαφορά τιμής με τα "απλά" Z5 και Z5 Compact μπόρεσε να δικαιολογήσει. Μια... πρωτιά που δεν "φάνηκε" πουθενά, με άλλα λόγια. Ορίστε. Βραβείο!
Βραβείο προσβολής στην αισθητική: Αpple, Smart Battery Case
Ήταν μάλλον μία από εκείνες τις στιγμές που οι... ανταγωνιστές του γίγαντα με έδρα το Cupertino περίμεναν για καιρό: το "στραβοπάτημα" το οποίο εκθέτει την καλογυαλισμένη εικόνα του κατασκευαστή που συστηματικά καλλιεργεί για τον εαυτό του την εικόνα του κορυφαίου για τα προϊόντα του από πλευράς αισθητικής. Το Smart Battery Case είναι μία θήκη που ενσωματώνει μπαταρία, έτσι ώστε να χαρίζει μεγαλύτερη αυτονομία στα iPhone 6/6S - δεν είναι ούτε η πρώτη στο είδος της, ούτε καλύτερη από άλλες που κυκλοφορούν. Είναι, ωστόσο, τόσο άσχημη στην όψη, μα τόσο άσχημη, μα ΤΟΣΟ άσχημη, που αληθινά είναι ν' απορεί κανείς όχι μόνο πώς κατέληξε να κατασκευαστεί, αλλά πώς βγήκε καν από το γραφείο σχεδιασμού χωρίς να... σηκωθεί ο εκλιπών Jobs από τον τάφο του και να αρχίσει τα γνωστά του "γαλλικά". Ακόμη κι εμείς που αγαπάμε τα iPhone χωρίς να παραβλέπουμε διάφορα... στραβοπατήματα σχεδιαστικά της Apple τα τελευταία χρόνια (πό την κάμερα που προεξέχει στα 6/6S μέχρι τις πλαστικές "γραμμές" της κεραίας) αρχικά νομίσαμε πως είναι φάρσα το Smart Battery Case. Δεν ήταν - και αυτό μιλά από μόνο του. Από την άλλη, έχουμε πια στη διάθεσή μας το υπέρτατο δώρο για trolling σε όσους "ψωνίζουν κινητό" βλέποντας μόνο φωτογραφίες του στο Web - εννοείται ποτέ, μα ποτέ με θήκη!
Βραβείο ανύπαρκτης στρατηγικής: Nintendo, Wii U
To 2015 ήταν μία χρονιά κατά την οποία το πιστό κοινό της ιαπωνικής εταιρείας αισθάνθηκε την ανάγκη να συλλυπηθεί και να... εκφράσει την οργή του απέναντί της στον ίδιο βαθμό σχεδόν. Από τη μία πλευρά η Nintendo πέρυσι έχασε τον διευθύνοντα σύμβουλό της και πιθανώς ένα από τα ελάχιστα στελέχη της που είχαν, τουλάχιστον, την πρόθεση να αλλάξουν πράγματα για να την βοηθήσουν να εξελιχθεί: τον Satoru Iwata. Από την άλλη, η "απογραφή" του 2015 καθιστά επώδυνα φανερό το πόσο πρόχειρο ήταν το "σχέδιο μάχης" της Nintendo με το Wii U: ό,τι λειτούργησε την πρώτη φορά ως "διαφορετικό" στο Wii και άρα "ενδιαφέρον", στο Wii U δεν έγινε καν... κατανοητό (αν υπήρχε ποτέ κάτι άξιο λόγου εκεί φυσικά). Προσθέτοντας κανείς την τεχνική κατωτερότητα του Wii U έναντι των PS4/Xbox One και την κακή Δικτυακή πλευρά της όλης εξίσωσης, δεν είναι να απορεί που το σύστημα της Nintendo έχει υποστεί ήδη πρακτική "ευθανασία": καμία ουσιαστική στρατηγική, πολύ μικρά περιθώρια ελιγμών και ελλιπής κατανόηση της αγοράς χαρακτήρισαν τις επιλογές των Ιαπώνων εξ αρχής. Εξ ου και το σχετικό αρνητικότατο βραβείο. Ελπίζουμε πως με το Nintendo ΝΧ δεν θα γίνει το ίδιο λάθος; Ναι. Πιστεύουμε πως όντως δεν θα γίνει; Όχι. Μακάρι ν' αποδειχθούμε... Κασσάνδρες!